Bart Ensing

Het kan te veel overkomen als opscheppen, maar ik wil m’n enthousiasme ‘gewoon’ even kwijt: mijn eerste deelname aan het Houtfort (zaterdag en zondag, ca. 60 exposanten) was heel goed, leuk en lief:

 

Goed: een heel sfeervol gebeuren, veel (4 à 5000 in andere jaren) mensen, positieve reacties op m’n werk, en verkoop: 3 beeldjes en één grote, m’n torso! En dat op mijn tweede expo! Terwijl meerdere exposanten haast nooit verkopen op het Fort. En ik heb op een cursus één keer één stoeltje gemaakt, had ik mee. Nu heb ik aanvragen voor een prijsopgave om er méér te maken. Op zoek naar werkruimte om af en toe te gebruiken bij een meubelmaker dus …., leuk. Ik denk dat de combi in één ruimte met organisch vormgever en meubelmaker Richard van Bentum (ook beginnend, ook voor ’t eerst op het Fort) erg goed was: leuke sfeer, losjes, iets te vol, hapjes … Een bezoeker: "wij vinden dit de meest inspirerende ruimte".

 

 

Leuk: de glimlach van mensen als ze om het torso heenliepen en de tekst "ze is gevoelig. Strelen mag, knijpen niet" zagen. Glimlachen buiten bij het kippenbeeld "Ik ben kippig. U ook?"

 

Lief: een klein meisje dat een half uur voor sluitingstijd kwam vragen of ze beide vriendjes bij elkaar mochten zetten. Ze had zich al de hele middag zorgen gemaakt dat de vriendjes – één voor op het terrein met een bordje: "heb je mijn vriendje ook gezien? Hij staat bij kazerne 5 ....", één bij onze kazerne – elkaar misten.

 

 

Een jaar geleden hield ik het niet voor mogelijk dat ik dit vol zou houden. Psychisch veel te belastend, ik heb niet voor niets zoveel tijd voor m’n “hobby”. Nu ben ik flink moe, maar met een hele grote glimlach!